Opublikowane w

Dieta a wygląd paznokci

Wapń – zapobiega kruchości i łamliwości paznokci. Należy też pamiętać o witaminie K2MK7, która odpowiada za prawidłową dystrybucje wapnia do kości, zębów, paznokci.

Żelazo – wzmacnia i utwardza płytkę paznokciową. Pamiętać należy, że najlepiej wchłanialnym żelazem dla człowieka jest żelazo hemowe, czyli pochodzenia zwierzęcego.

Witamina C – ma wpływ na prawidłowe wchłanianie żelaza i kolagenu. Na wzrost i regenerację tkanek, na szybkie gojenie się ran i urazów także w obrębie paznokci.

Witamina E – wspomaga cyrkulację krwi (doprowadzenie tlenu i składników odżywczych do paznokci stóp), regeneruje tkanki.

Witamina A – regeneracja naskórka i paznokci

Witaminy z grupy B – przyspieszenie wzrostu paznokci, niedobór to zniekształcenia w obrębie płytki paznokciowej.

Magnez, cynk, krzem – niedobór cynku to m.in. białe plamki na paznokciach

Kolagen – elastyczność, regeneracja tkanek, na dobre wchłanianie kolagenu ma wpływ witamina C

I najważniejsze: keratyna – białko budulcowe paznokci. Aby nie cierpieć na niedobór warto zadbać o odpowiednią podaż siarki, cystyny i cysteiny.

Opublikowane w

Badanie stóp u diabetologa

Jeśli jesteś cukrzykiem na pewno zdarzyło Ci się odwiedzić diabetologa. Nie trzeba tłumaczyć jak ważny jest stan ogólny stóp przy tym schorzeniu.

Ale czy wiedziałeś jakie badania stóp może wykonać diabetolog?

Badanie powinno obejmować ocenę czucia w celu wykluczenia bądź potwierdzenia neuropatii obwodowej.

  1. Badanie czucia dotyku monofilamentem Semmensa – Weinsteina w 10 punktach na każdej stopie. Jeśli badany nie odczuwa ucisku w co najmniej 2 z 3 prób, stwierdzić można zaburzenia w obrębie czucia dotyku.
  2. Badanie odczucia bólu w 10 punktach na każdej stopie za pomocą tępo zakończonych igieł. Badany wskazuje odczucia bólowe bądź nie
  3. Badanie zaburzeń czucia głębokiego za pomocą kamertonu (widełki stroikowe Rydela – Seiffera) o drganiach częstotliwości 128 Hz. Wartości poniżej 5 oznaczają neuropatię.
  4. Badanie czucia temperatury np. za pomocą urządzenia Tip – Therm. Naprzemienne przykładanie do stóp końcówki cieplejszej, a następnie chłodniejszej.

Oczywiście, także należy pamiętać o sprawdzeniu przepływów żylnych w kończynach dolnych czy to na początek za pomocą metody „abi – współczynnik kostka – ramię” czy później dzięki USG doppler.

Opublikowane w

Ogólne wskazówki w pielęgnacji stóp

  1. Paznokcie obcinamy „na prosto” bądź zgodnie z kształtem opuszka, natomiast nie wycinamy boków paznokcia. Paznokcie można też łatwo skrócić za pomocą pilnika o gradacji 180/240
  2. Po kąpieli dokładnie wycieramy przestrzenie międzypalcowe. Należy dbać by było w nich ciągle sucho.
  3. Wyrzucamy wszelkie tarki, pumeksy, pilniki elektryczne. Ciągłe tarcie naskórka wytwarza ciepło, które przyczynia się do nadmiernego rogowacenia skóry.
  4. Codziennie wieczorem smarujemy stopy kremem. Może być to krem z mocznikiem w składzie, ale nie więcej niż 15%
  5. Gdy mamy problem ze skórą na stopach: nadpotliwość, nadmierne rogowacenie, odciski, modzle udajemy się do podologa, który poprowadzi odpowiednią terapię.
  6. Odcisków czy modzeli nie usuwamy samodzielnie, nie stosujemy skarpetek złuszczających, ani preparatów z kwasami.
Opublikowane w

Brodawki wirusowe

 

Pojawiają się nagle, lubią się rozsiewać i dotyczą nie tylko dzieci.
Niezależnie jakich metod użyjemy, aby się ich pozbyć terapia zazwyczaj jest oporna i dlugotrwała, tym bardziej jeśli posiadamy zmiany na stopach juz jakiś czas.
Przypadek ze zdjęcia to dorosly mężczyzna, który w pewnym momencie dość mocno podczas chodzenia odczuwał zmianę na podeszwie.
Zawsze terapię zaczynamy od wzmocnienia odporności organizmu, by móc walczyć z wirusem. Kluczowe znaczenie ma tutaj odpowiedni poziom witaminy D3, cynku, witaminy C oraz ogólnie wszystkich potrzebnych nam witamin i minerałów. Nie bez wpływu jest także wchłanianie się powyższych substancji w jelitach, aby utrzymać ich odpowiedni poziom.
Jednocześnie stosuję terapię miejscową tj. preparaty, które mają za zadanie usunąć zmianę. Do tego dochodzą regularne wizyty na oczyszczanie zmiany z niepotrzebnych zrogowaceń i jej odciążenie.
Jeśli chodzi o czas terapii jest to bardzo indywidualne. Miałam przypadki zniknięcia zmian po 2 miesiącach, niektóre nawet leczy się do 2óch lat, zazwyczaj średnio około pół roku.
Opublikowane w

Pielęgnacja stóp domowymi sposobami

Kąpiel stóp – woda nie powinna być za gorąca, a sama kąpiel nie powinna trwać dłużej niż 20 min. 

  • kąpiel z solą kuchenną – pozwala zmiękczyć naskórek
  • kąpiel z sodą oczyszczoną – w misce rozpuść 5-6 łyżek sody. Soda zmiękcza naskórek, dezynfekuje i zmniejsza potliwość stóp.
  • kąpiel ziołowa – nadmierna potliwość (tymianek, rozmaryn, lawenda), odparzone stopy (mięta, czarny bez), poranione stopy (szałwia, kora dębu, skrzyp polny), zmęczone stopy (rumianek). Szklankę naparu z ziół wlewamy do miski z wodą.
  • kąpiel ze składnikami z kuchni – łyżka miodu, łyżeczka mydła w płynie, 2 łyżeczki oleju – miód działa antybakteryjnie, a olej nawilży stopy
  • kąpiel odświeżająca – 1/4 szklanki ciepłej wody, 1/4 szklanki soku z cytryny, 1/4 szklanki mleka, 2 łyżeczki oliwy z oliwek, szczypta cynamonu.
  • kąpiel dla suchych stóp – 3 szklanki soku z ananasa, 1/2 szklanki mleka kokosowego
  • kąpiel z siemienia lnianego – należy zagotować w około 2 litrach wody 4 łyżki siemienia, dodać taką samą ilość mięty i kozieradki. Odstawiamy wywar na pół godziny, następnie wlewamy do miski z ciepłą wodą i moczymy stopy.
  • kąpiel z czarnej herbaty –  gotujemy 3 saszetki herbaty w litrze wody, studzimy wywar oraz łączymy go z chłodną kąpielą. Na początku kuracji zaleca się powtarzać zabieg dwa razy dziennie.

Peeling do stóp – poprawia krążenie krwi, złuszcza  martwy naskórek, należy pamiętać aby peelingu nie wykonywać jeśli na stopach mamy jakieś rany i otarcia. 

  • peeling z soli morskiej – mieszamy 1/2 szklanki soli morskiej, 3/4 szklanki śmietany i kilka kropli naturalnego olejku zapachowego. Taki peeling jest gruboziarnisty, nie należy go więc wykonywać zbyt często, ponieważ może to prowadzić do mocnych podrażnień skóry.
  • peeling cukrowy – mieszamy łyżkę cukru drobnoziarnistego, 1/2 łyżeczki cynamonu i 2 łyżki miodu. Przygotowaną masą delikatnie masujemy stopy okrężnymi ruchami.
  • peeling cynamonowy – Potrzebne nam będą 2 łyżki miodu, łyżka brązowego cukru oraz łyżeczka cynamonu. Peeling taki, poza tym, że wspaniale pachnie, ma silne działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Ponadto doskonale wygładza i relaksuje skórę.
  • peeling cytrynowy – Trzy pokrojone cytryny, około 15 posiekanych wcześniej listków mięty, łyżkę oliwy z oliwek, kilka kropel ulubionego olejku eterycznego oraz 3 łyżki brązowego cukru należy zmiksować ze sobą. Powstały peeling nadaje się nie tylko do stóp, ale do także do reszty ciała.
  • peeling z awokado – Wśród składników potrzebnych do przygotowania peelingu znajdziesz ćwierć lub pół szklanki startego awokado, 1 żółtko jaja, 1 łyżeczkę miodu, 1 łyżeczkę otrębów ryżowych i 10 kropli olejku z pierwiosnka. Wszystkie podane składniki zmieszaj i delikatnie wmasuj w skórę stóp. Mieszankę pozostaw na około 20 minut, po czym dokładnie zmyj ciepłą wodą.

Maski do stóp. Na zakończenie domowego dnia warto na stopy, szczególnie na noc nałożyć maskę i na to skarpetki. 

  • maska zmiękczająca – 2 ugotowane w mundurkach ziemniaki rozgnieść i połącz z 2 łyżkami mleka, dodając żółtko. Ciepłą maskę nałóż na stopy i przykryj gazą na około 20 min.
  • maska odżywcza – 3 banany, 2 łyżki serka homogenizowanego rozgnieć i nałóż na stopy na około 15 min. Bądź inna wersja to papka z płatków owsianych pomieszana z odrobiną mleka.
  • maska odświeżająca – natka pietruszki, mięta, rumianek połączyć z twarożkiem.
  • maska z miodem – 3 łyżki lekko rozgrzanego miodu, połówka pomarańczy, 2 łyżki mleka, do miodu można dodać jeszcze owies, wymieszać dokładnie składniki i nakładać na stopy na 40 min.

PAMIĘTAJ JEŚLI MASZ CUKRZYCĘ NIE MOCZ STÓP I NIE WYKONUJ PEELINGÓW!! 

 

 

 

Opublikowane w

Skóra stóp i paznokcie u osób w podeszłym wieku

Proces starzenia się organizmu jest jednym z najważniejszych czynników sprzyjających rozwojowi patologii stóp. Wraz z upływem czasu pojawiają się zmiany, które mają charakter zanikowy i degradacyjny. Skóra stóp osób w podeszłym wieku jest znacznie bardziej narażona na urazy mechaniczne, działanie środków chemicznych oraz infekcje. Wydłuża się także czas gojenia się ran. Pogarsza się ruchomość stawów, powstają zwyrodnienia, deformacje kostne, które sprzyjają powstawaniu odcisków i modzeli.

Zmiany zachodzące w skórze i naskórku spowodowane starzeniem się organizmu:

  • zmiany zanikowe
  • upośledzone oddzielanie się komórek warstwy rogowej
  • zaburzenie bariery naskórkowej
  • ścieńczenie warstwy podstawnej naskórka
  • spowolnienie podziałów warstwy podstawnej
  • osłabienie reakcji na różne bodźce zewnętrzne
  • zmniejszona odporność na czynniki mechaniczne
  • upośledzenie odpowiedzi immunologicznej
  • zmniejszenie liczby naczyń krwionośnych
  • zaburzenia termoregulacji
  • zmniejszenie liczby gruczołów potowych i łojowych
  • zmniejszenie liczby włókien kolagenowych i sprężystych
  • zanik tkanki tłuszczowej
  • pogrubienie paznokci stóp

Cechy skóry stóp i podudzi oraz zmiany paznokci typowe dla podeszłego wieku:

  • suchość skóry
  • szorstkość
  • skłonność do tworzenia się zrogowaceń z pęknięciami lub bez
  • skłonność do tworzenia się pęcherzy
  • skłonność do infekcji: bakteryjnych, grzybiczych, drożdżakowych
  • bladość skóry
  • obniżona ciepłota
  • przebarwienia na grzbietach stóp i podudziach
  • wyraźnie widoczne naczynia żylne
  • wydłużenie gojenia się ran
  • Zmiany paznokci stóp: przerost, rurkowatość, szponowatość, wrastanie, rogowacenie podpaznokciowe, zmiana zabarwienia (zażółcenie), pobruzdowanie, rozszczepienie, łamliwość, wzmożona twardość, skłonność do krwiaków pourazowych, onycholiza, wykruszanie się od wolnego brzegu.

Jak widać w skórze z wiekiem zachodzi wiele zmian. Dlatego, nie należy się dziwić, że organizm się zmienia i powstają takie a nie inne problemy, które kiedyś by nie powstawały. Jednak należy zaznaczyć, że dużo niedogodności jest uwarunkowanych genetycznie i te zmiany, które powstały u jednego 80latka niekoniecznie powstaną u drugiego. Gabinety podologiczne stają na przeciw wszystkim seniorom, można przyjść, skonsultować się, dowiedzieć się wiele o pielęgnacji i podjąć odpowiednią profilaktykę czy terapię.

 

Opublikowane w

Woski pochodzenia zwierzęcego – wosk pszczeli

Woski pochodzenia zwierzęcego

  1. Wosk pszczeli

Czym jest wosk pszczeli?

Jest to najprościej ujmując wydzielina gruczołów woskowych pszczół, służąca im do budowania plastrów w ulu. W temperaturze pokojowej jest ciałem stałym. Topi się przy 62-72 °C (w zależności od składu). Wydzielony na powierzchni odwłoka pszczoły ma barwę białawą i jest nieco przezroczysty. Ciemniejsze zabarwienie wosku plastra spowodowane jest domieszką kitu pszczelego oraz zanieczyszczeniami. W miarę upływu czasu wosk w plastrze zmienia barwę na ciemnożółtą a nawet ciemnobrązową. Wosk pszczeli uzyskuje się z plastrów miodu metodą wytapiania. Używa się do tego topiarek elektrycznych, słonecznych lub parowych. Po wytopieniu, wosk musi zostać sklarowany, czyli oczyszczony z zanieczyszczeń. Na końcu poddaje się go dodatkowo procesowi sterylizacji, by zapewnić czystość mikrobiologiczną produktu, co jest konieczne zarówno, gdy wosk przeznacza się na produkcję węzy, jak i preparatów leczniczych oraz kosmetycznych.  Do celów leczniczych należy używać produktu wysokiej jakości, zawierającego więcej niż 80% czystego produktu. Jest to mieszanina kwasów organicznych, hydroksykwasów, alkoholi jednohydroksylowych i dwuhydroksylowych, estrów i węglowodorów (alkan hentriakontan stanowi ok. 8-9% wosku pszczelego). W zależności od uwarunkowań genetycznych rodziny pszczelej oraz czynników środowiskowych skład może się nieco zmieniać. W wosku występują między innymi kwas palmitynowy, cerotowy, melisowy, cerylowy, mirycylowy oraz estry kwasu octowego i walerianowego.

 

Właściwości wosku pszczelego na skórę 

  • natłuszczające
  • chroni skórę przed utratą wody
  • zapobiega przesuszeniu naskórka
  • nadaje skórze miękkość i gładkość
  • działanie antybiotyczne
  • działanie przeciwutleniające
  • działanie regenerujące
  • działanie ochronne
  • łagodzi podrażnienia
  • działanie wygładzające i nabłyszczające (włosy)
  • działanie przeciwgrzybiczne i przeciwbakteryjne
  • reguluje podziały komórkowe i je przyspiesza
  • z reguły nie powoduje reakcji alergicznych
  • nie zatyka porów

Dla kogo wosk pszczeli?

  • do cer trądzikowych
  • w przypadku łuszczycy
  • w przypadku pieluszkowego zapalenia skóry
  • w przypadku łupieżu pstrego, ropni, czyraków
  • w przypadku oparzeń słonecznych
  • w przypadku egzemy
  • zastosowanie w gojeniu ran, owrzodzeń, wylewów podskórnych, ropienia, świerzbu i czyraków
  • w leczeniu grzybicy
  • okłady z wosku pszczelego pozytywnie oddziałują na ruchomość stawów.
  • w stosowaniu w przypadku wrażliwej skóry

W jakich produktach znajdziesz wosk pszczeli?

  • kremy
  • maści – Maści na bazie wosku pszczelego zawierają bardzo często również lanolinę, oliwę z oliwek, wyciąg z żywokostu, propolis czy kamforę. Maści z zawartością wosku pszczelego pomagają wyleczyć także hemoroidy i rumień skórny
  • plastry dermatologiczne
  • pomadki
  • woski do depilacji
  • mleczka kosmetyczne
  • sztyfty
  • czopki
  • odświeżające toniki pielęgnujące
  • nawilżające balsamy do ciała
  • kremy nawilżające z witaminami, A, E, F, a także z filtrami UV
  • odżywki i szampony
  • tusze do rzęs, cienie do powiek, pudry, kredki
  • peelingi

Preparaty z woskiem pszczelim (nazwy handlowe) 

Acerin krem z woskiem pszczelim do stóp 75 ml, https://miodowamydlarnia.pl/ – kosmetyki z substancjami pszczelimi, Balsam Z Wosku Pszczelego (https://droganatury.com/)

Wosk pszczeli można kupić w aptekach stacjonarnych i internetowych, a także w niektórych sklepach ekologicznych i kosmetycznych. Jednak najlepiej kupować bezpośrednio w pasiece, gdyż mamy wtedy pewność jego jakości. Niestety czasami producenci dodają do niego parafinę, aby zwiększyć sprzedaż.

Wosk pszczeli – przeciwwskazania do stosowania 

Preparaty wosku pszczelego stosuje się zazwyczaj od kilku dni do miesiąca. Nie istnieje ryzyko przedawkowania wosku pszczelego – nie mniej dawkowanie jest indywidualne, zależne od schorzenia i stosowania innych preparatów. Przeciwwskazaniem do stosowania jest uczulenie na wosk pszczeli lub którykolwiek inny składnik preparatu zawierającego wosk.

 

 

 

 

Opublikowane w

Alantoina

Czym jest alantoina?

Alantoina naturalnie występuje w wielu roślinach, a jej bogatym źródłem są przede wszystkim: korzeń żywokostu, kiełki zbóż, rośliny strączkowe, łuski ryżu czy łupiny owoców kasztanowca. W roślinach tych alantoina wytwarzana jest naturalnie podczas procesów metabolicznych, które zachodzą przy udziale bakterii. W przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym substancja ta stanowi produkt syntetyczny, wytwarzany w laboratoriach i przybiera postać bezwonnego, białego lub bezbarwnego proszku, słabo rozpuszczalnego w wodzie. Co ciekawe, alantoina stanowi też końcowy produkt metabolizmu zasad purynowych u niektórych ssaków (jednak nie ludzi i małp). Jest to substancja całkowicie bezpieczna i nietoksyczna, którą stosować można nawet u tych najbardziej wrażliwych – małych dzieci, a także kobiet w ciąży i karmiących piersią.  Jej dobroczynne właściwości w leczeniu drobnych ran i owrzodzeń opisano już w latach czterdziestych XX wieku.

Właściwości alantoiny w kosmetyce

  • nawilżanie przesuszonej skóry, kojenie wywołanego dyskomfortu
  • ma działanie regeneracyjne
  • zmniejszenie zaczerwienień
  • łagodzenie pieczenia
  • pobudzanie aktywności komórek
  • działanie przeciwzapalne
  • naskórek staje się bardziej miękki i gładki
  • stosowana na łuszczycę czy świąd
  • chroni przed pojawieniem się łupieżu
  • dobrze goi rany
  • zmniejsza prawdopodobieństwo zakażenia i stanu zapalnego
  • zmniejsza widoczność blizn
  • nie zatyka porów skórnych
  • ma działanie łagodzące
  • wykazuje działanie przeciwutleniające
  • całkowicie bezpieczna, nietoksyczna, nie wykazuje odczynów alergicznych

Dla kogo alantoina?

  • dla osób z trudno gojącymi się ranami, owrzodzeniami podudzi, odleżynami, oparzeniami, stanami zapalnymi skóry, przewlekłym wypryskiem, wyprzeniami, łuszczycą
  • skóra skłonna do podrażnień, wrażliwa, atopowa, alergiczna, trądzikowa
  • dla dzieci i niemowląt
  • leczenie poparzeń słonecznych oraz po zabiegach fototerapii czy laseroterapii
  • nadmierne rogowacenie skóry stóp i dłoni
  • dla wszystkich tych, którzy chcą poprawić kondycję swojej skóry

W jakich produktach znajdziesz alantoinę?

  • wszelkie maści do problemów dermatologicznych
  • żele do mycia ciała
  • produkty, szampony przeciwłupieżowe
  • produkty do opalania
  • płyny do higieny intymnej
  • balsamy, kremy
  • pomadki do ust
  • pudry do twarzy
  • dezodoranty

Preparaty z alantoiną (nazwy handlowe)

  •  Alantan maść, krem, Alantan plus, Alantan-Dermoline, Alantavit
  • Contractubex, Dernilan, Baikaderm, Atocure, Atoperal – alantoina jest tu główną substancją czynną w połączeniu z innymi substancjami
  •  Istnieje także środek zawierający jednocześnie alantoinę i heparynę(Cepan), stosowany w leczeniu blizn

Alantoina – przeciwskazania do stosowania

Używanie maści z alantoiną odradza się definitywnie osobom, które mają rozległe, ropne bądź sączące się zmiany skórne. W przypadku preparatów zawierających oprócz alantoiny także kwas borowy leku nie należy stosować na rozległe i głębokie rany ze względu na możliwość wchłaniania się kwasu borowego. Alantoinę mimo wszystko charakteryzuje wysokie bezpieczeństwo stosowania, ponadto nie wykazuje ona działania toksycznego i drażniącego. W minimalnym stopniu działa alergizująco, co w pojedynczych przypadkach może objawiać się pokrzywką czy nieznacznym świądem skóry. Z tego powodu można bez problemu używać alantoiny w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Mimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, nie rekomenduje się stosowania alantoiny pod oczy, gdyż takie preparaty muszą być zawsze wyjątkowo dobrze oczyszczone, aby niepotrzebnie nie podrażniać bardzo wrażliwej tkanki.

Alantoina – pożądane połączenia z innymi substancjami 

  • Maść z alantoiną i D-panthenolem sprawdzi się zwłaszcza przy oparzeniach
  • Działanie regeneracyjne alantoiny wzmacniają z kolei witaminy A i D.
  • W obrocie dostępna jest też alantoina z dodatkiem kwasu borowego. Kwas borowy wysusza i działa ściągająco. Stosuje się go na infekcje grzybicze oraz stany zapalne skóry, jednak nie należy traktować jej tą substancją w przypadku rozległych ran i oparzeń. Kwas borowy łatwo wnika bowiem w skórę i przejawia wówczas działanie toksyczne.
  • Preparat z kwasem borowym lepiej zastąpić alantoiną z witaminą F (niezbędnymi kwasami tłuszczowymi), który również posiada właściwości przeciwzapalne i gojące.
  • Silne zastosowanie alantoina przejawia wraz z kortykosteroidami, co wykorzystuje się w leczeniu bliznowców.

Ciekawostka

Naukowcy z Uniwersytetu w Liverpoolu w artykule opublikowanym w piśmie „Aging Cell” poinformowali o wynikach prowadzonych przez siebie badań, w trakcie których szukali substancji mogących przysłużyć się do wydłużenia życia i jednocześnie imitujących efekty stosowania diety niskokalorycznej. Swoje badania przeprowadzili na nicieniach, czyli rodzaju bezkręgowców. Okazało się, że jedną z tak działających substancji jest alantoina – nicienie żyły dzięki niej dłużej i zdrowiej. Badacze zaznaczają, że przeprowadzą kolejne prace nad alantoiną i jej wpływem na długowieczność również u ssaków.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opublikowane w

Substancje nawilżające w kosmetykach do stóp

Zacznijmy od naturalnych mechanizmów zatrzymywania wody w skórze.

Aby zadbać o prawidłowe nawilżenie skóry należy dopilnować, by woda dostarczana przez jej spożycie nie odparowywała nadmiernie. Naturalna barierą dla skóry jest jej warstwa rogowa. Natomiast na naturalne mechanizmy zatrzymania wody w skórze mają wpływ:

  • prawidłowy skład chemiczny warstwy rogowej
  • przestrzenna organizacja cementu międzykomórkowego warstwy rogowej
  • odpowiednie stężenie hydrofilowych składników naturalnego czynnika nawilżającego NMF

Okluzja – zjawisko, w którym naturalny proces odparowywania wody ze skóry zostaje zatrzymany lub zmniejszony przez substancje na nie nałożone. Takie działanie mają m.in. kremy natłuszczające, maści, maski alginianowe, parafinowe stosowane w pielęgnacji skóry stóp. Okluzja ciągła powoduje całkowite zahamowanie odparowywania wody ze skóry (TEWL=0) Stan ten ma wpływ na procesy zachodzące w skórze np. zwiększenie przepuszczalności cementu międzykomórkowego i rozpulchnienie warstwy rogowej spowodowane gromadzeniem się wody.

Niestety istnieją zjawiska np. zaburzeń tworzenia się warstwy rogowej (Atopowe zapalenie skóry, łuszczyca) gdzie mogą pojawiać się konsekwencje oddalone w czasie. Następuje znaczne pogorszenie właściwości barierowych skóry. W przypadku zdrowej skóry podobne konsekwencje może przynieść zbyt częste stosowanie pełnej okluzji. Dlatego w zabiegu pielęgnacyjnym okluzja nie powinna trwać więcej niż kilkanaście minut i nie należy stosować jej częściej niż 2 razy w tygodniu, aby nie zaburzyć fizjologicznej ucieczki wody.

Hydrofilowe ((wodolubność) to skłonność cząsteczek chemicznych do łączenia się z wodą.) składniki rozmiękczające i rozpulchniające zrogowacenia. 

Mocznik (INCI: Urea) o moczniku pisałam już w osobnym artykule https://podologiabielsko.net.pl/2020/03/05/mocznik-w-kremach-do-stop-czyli-mniej-znaczy-wiecej/

Alantoina (INCI: Alantoin) jest pochodną mocznika. Naturalnie występuje w komórkach roślinnych m.in. łupiny i owoce kasztanowca, żywokost lekarski oraz w komórkach zwierzęcych. Jest otrzymywana syntetycznie. Działanie alantoiny jest uzależnione od jej stężenia. Wyższe stężenie oddziałuje na skórę keratolitycznie (rozpuszczająco zrogowaciałą warstwę naskórka), natomiast niższe wygładzająco i zmiękczająco. Bardzo trudno jest otrzymać preparat kosmetyczny o wysokiej zawartości alantoiny. Z tego powodu wykorzystuje się jej wartości nawilżające oraz zmiękczające. Alantoina przyspiesza gojenie się ran.

Hydrofobowe (skłonność cząsteczek chemicznych do odpychania od siebie cząsteczek wody) substancje błonotwórcze 

Substancje te działają okluzyjnie, ograniczają ucieczkę wody i zwiększają nieprzepuszczalność warstwy rogowej i chronią w ten sposób skórę przed odwodnieniem. Są stosowane w  emulsjach typu W/O (woda w oleju) lub w produktach z minimalną zawartością wody.

  • preparaty natłuszczające EMOLIENTY, wspomagają odbudowę płaszcza hydrolipidowego naskórka i dzięki temu utrzymują one prawidłowe nawilżenie. Substancje lipofilowe ( skłonność cząsteczek chemicznych do rozpuszczania się w tłuszczach, olejach oraz rozpuszczalnikach niepolarnych) po nałożeniu na powierzchnię skóry tworzą film, który zmniejsza odparowywanie wody lub penetrują do warstwy rogowej, gdzie uzupełniają braki cementu międzykomórkowego.

Wskazania do stosowania emolientów:

  1. Mała aktywność gruczołów łojowych – np. stopy
  2. Schorzenia przebiegające z zaburzeniami bariery naskórkowej np. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, rybia łuska
  3. uszkodzenia i nieprawidłowości w strukturze cementu międzykomórkowego wynikające z kontaktu ze środkami powierzchniowo czynnymi, wpływu promieniowania UV, nadużywania alkoholu, nieprawidłowo dobranych kosmetyków, działania leków itp.
  4. Niewykształcone w pełni struktury barierowe u noworodków i niemowląt.

Jakie więc substancje lipofilowe są polecane i kiedy?

Nadmierna suchość naskórka i skłonność do tworzenia się hiperkeratoz:

  • woski (cerezyna, ozokeryt)
  • węglowodory o wysokich temperaturach topnienia (skwalen, składniki oleju parafinowego i wazeliny)
  • triglicerydy (pochodzące z naturalnych olejów i wosków)
  • woski pochodzenia zwierzęcego ( wosk pszczeli, spermacet, lanolina)
  • woski pochodzenia roślinnego (karnauba, kandelia, jojoba)
  • woski syntetyczne (mirystynian izopropylu, palmitynian cetylu, palmitynian izopropylu)

Należy zaznaczyć, że ciekłe woski mogą zmieniać właściwości innych substancji filmotwórczych, nie dają uczucia lepkości i tłustości.

Regulatory lipidowego cementu międzykomórkowego

Zadaniem substancji lipidowych jest uzupełnienie braków i niedoborów w strukturach cementu międzykomórkowego, w którego skład wchodzą: ceramidy, sterole, wolne kwasy tłuszczowe, triglicerydy.

Które to substancje?

  • ceramidy
  • pseudoceramidy
  • skwalen
  • sterole
  • wolne kwasy tłuszczowe
  • produkty hydrolizy emolientów o budowie estrów
  • NNKT (niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe) kwas linolowy (szczególnie w przypadku bardzo suchej skóry)

Niskocząsteczkowe substancje hydrofilowe 

Niskocząsteczkowe substancje hydrofilowe są wytwarzane przez większość organizmów żywych w celu ochrony przed stresem osmotycznym. Mają one zdolność utrzymania odpowiedniego ciśnienia osmotycznego w roztworach, a wiele z nich przenika przez błony biologiczne. Często wykazują wysoką higroskopijność (zdolność niektórych substancji do wchłaniania wilgoci lub wiązania się z wodą).  Dzięki swoim właściwościom zatrzymują wodę na powierzchni skóry.

W ludzkim naskórku taką rolę pełni NMF – naturalny czynnik nawilżający, w którego skład wchodzą:

  • aminokwasy (glicyna, alanina, seryna) – w kosmetykach są stosowane w postaci mieszanin i łączone są często z cukrami, działają nawilżająco powierzchniowo
  • kwas pirolidonokarboksylowy PCA – w kosmetykach występuje w formie soli sodowej lub potasowej.
  • mleczany
  • mocznik

Do najczęściej stosowanych w preparatach pielęgnacyjnych niskocząsteczkowych substancji nawilżających należą:

  1. Pantenol – (INCI Panthenol) inaczej prowitamina B5 – w kosmetykach jako stabilna forma. Łatwo wnika w barierę naskórkową i struktury paznokci. Zmniejsza TEWL, silnie nawilża, zmiękcza i uelastycznia naskórek. Ma kojący wpływ na podrażnienia i zaczerwienienia skóry. Działa regenerująco na skórę oraz zniszczone czy przesuszone paznokcie. Wykazuje działanie antybakteryjne i konserwujące.
  2. Glikol propylenowy (INCI Propylene Glycol) Zwiększa uwodnienie warstwy rogowej naskórka i płynność cementu międzykomórkowego. Poprawia wnikanie do warstwy rogowej innych substancji czynnych. W preparatach do stóp stosuje sie także GLIKOL BUTYLENOWY I HEKSYLENOWY, wykazują działanie bardzo podobne do glikolu propylenowego.
  3. Gliceryna (INCI Glycerin) Substancja pochodzenia naturalnego. Po aplikacji na skórę wnika w warstwę rogową i działa przyciągając i zatrzymując wodę. Działa osmotycznie. Poprawia wnikanie innych substancji. Zwiększa płynność cementu komórkowego, a także błon komórkowych.
  4. Hydroksykwasy o niskiej masie cząsteczkowej
  • alfahydroksykwasy AHA ( glikolowy, mlekowy, cytrynowy, winowy, jabłkowy

Powodują rozluźnienie i rozpulchnienie struktur cementu międzykomórkowego. W zależności od ich stężenia mają działanie nawilżające lub eksfoliacyjne (złuszczające, peelingujące, eksfoliacja polega na  kontrolowanym niszczeniu warstwy naskórka przy pomocy biologicznych bądź chemicznych substancji). W niskich stężeniach polepszają elastyczność naskórka, natomiast w większych powodują jego złuszczanie. Jeśli hydroksykwasy tworzą sole to mają zdolność przyciągania i wiązania wody. Działanie soli hydroksykwasów ogranicza się tylko do nawilżania.

Hydrofilowe substancje błonotwórcze 

Mają działanie filmotwórcze na skórze. Należą do nich makrocząsteczki biologiczne tj. poliwęglowodany i proteiny, które po odparowaniu wody pozostawiają na skórze warstwę ochronną. Poliwęglowodany otrzymywane z alg zawierają kwasy uronowe, natomiast uzyskiwane z aloesu zawierają glukomannany, które mogą wykazywać działanie biologiczne. Są to związki, które zazwyczaj wpływają na zwiększenie lepkość i kleistość, oraz NIESTETY RÓWNIEŻ ZWIĘKSZAJĄ PODATNOŚĆ NA ZAKAŻENIE MIKROBIOLOGICZNE.

Z kosmetycznego punktu widzenia jednym z najlepszych środków nawilżających, chroniących skórę przed wysychaniem jest polisacharyd należący do glikozaminoglikanów GAG – KWAS HIALURONOWY HA.

Aby zrozumieć mechanizm działania kwasu hialuronowego muszę przedstawić jego masę cząsteczkową, która wynosi 102 – 104 kDa, dlatego nawet najmniejsza cząsteczka nie przenika przez naskórek! (granica przepuszczalności dla zdrowej skóry to 3 kDa). Jednak jedna cząsteczka HA jest w stanie związać 250 cząsteczek wody, a ilość 1 g może zatrzymać nawet około 6% wody. Jako substancja biozgodna po zastosowaniu nie wywołuje niepożądanych reakcji tj. alergii, podrażnień, zaczerwienienia.

Badania pokazują, że najmniejsze cząsteczki HA mają działanie regeneracyjne uszkodzonego naskórka. W kosmetykach stosowane są hydrolizaty HA i ich działanie zależy od masy cząsteczkowej:

  • 100 – 400 kDa – działanie nawilżające i słabo filmotwórcze
  • 400 – 600 kDa – działanie nawilżające i mocno filmotwórcze
  • 600 kDa < – działają filmotwórczo

PROTEINY

Stosowane w preparatach do stóp są to najczęściej peptydy pochodzenia zwierzęcego (kolagen, elastyna, keratyna, jedwab) oraz roślinnego (migdały, soja, ziarna zbóż). Substancje te mają zdolność wiązania różnych innych związków chemicznych i tworzenia filmu na powierzchni skóry.

 

 

Opublikowane w

Powikłania zabiegów pielęgnacyjno – upiększających

Prawie każda/każdy z nas poddał się w swoim życiu chociaż raz różnym zabiegom pielęgnacyjno-upiększającym na dłonie czy stopy w swoim życiu. Jednak należy pamiętać, że nieprawidłowo wykonane u kosmetyczki, a nawet niedoświadczonego podologa zabiegi pedicure czy stylizacja płytek paznokciowych może prowadzić do poważnych powikłań, m.in.:

  • uszkodzenia mechaniczne
  • przeniesienia infekcji
  • podrażnienia
  • alergie
  • przebarwienia pigmentacyjne paznokci

 

Uszkodzenia mechaniczne spowodowane są zazwyczaj nieostrożnym używaniem cęgów, frezów, pilników i polerek podczas opracowywania płytek. Pod ich wpływem może dochodzić do pęknięć i nadmiernego ścieńczenia paznokci, które stają się cienkie, łamliwe, wrażliwe na ucisk i temperaturę. Uszkodzenia te w efekcie mogą powodować bielacze przebarwienia, onycholizę oraz tendencję do deformacji paznokci w kierunku rurkowatości.

Zbyt silne dociskanie frezu do delikatnej płytki przyczynić się może do powstania podpłytkowych, krwawych wybroczyn. Działanie nadmiernego ciepła, które powstaje w trakcie szlifowania paznokci, może być odczuwane jako poparzenie. W skrajnych przypadkach może dojść do uszkodzenia naturalnej powłoki, a nawet przerwania ciągłości tkanek miękkich łożyska naczyniowego.

Nadmierne usuwanie lub wycinanie skórek powoduje uszkodzenie i deformację struktury płytki paznokciowej w postaci poprzecznych bruzd. Natomiast nieostrożne manipulowanie metalowymi narzędziami w obrębie obrąbka naskórkowego może spowodować mikrouszkodzenia dystalnej części macierzy.

Zagrożeniem też jest nieprawidłowe użycie narzędzi, którymi można skaleczyć tkankę wału paznokciowego. Ranka, szczególnie na stopach, stanowi czynnik sprzyjający zakażeniu i może prowadzić do rozwoju zanokcicy, ropnego zapalenia wału paznokciowego  oraz grzybicy. Przerwanie ciągłości tkanek stwarza ryzyko zarażenia wirusem zapalenia wątroby typu B i C oraz wirusem HIV.

Zwracajmy uwagę czy gabinet przestrzega zasad dezynfekcji i sterylizacji. 

Podrażnienia i alergie powstają wskutek stosowania zmywaczy do paznokci i preparatów usuwania skórek. Takie składniki jak:

  • aceton
  • alkohol izopropylowy
  • octan etylu
  • octan butylu
  • wodorotlenek potasu

mogą one wywierać agresywne działanie na płytkę i okalającą tkankę skórną. Zmywacze do paznokci w wielu przypadkach mogą także powodować także podrażnienia, nadmierne przesuszenie, rozdwajanie i łamliwość paznokci.

Alergię mogą wywołać zmywacze, lakiery do paznokci, bazy pod lakier, topy nawierzchniowe. Rzadko oglądanym skutkiem ubocznym stosowaniem lakierów jest granulacja keratyny. Objawia się powstaniem drobnych, powierzchownych, łuszczących się białych plamek. Dochodzi do niej w wyniku nakładania kolejnych warstw lakiery na siebie, bez zmywania poprzednich.

LAKIERY HYBRYDOWE i PAZNOKCIE ŻELOWE ORAZ AKRYLOWE – duże zagrożenie dla naszych paznokci 

Lakiery hybrydowe ulegają stwardnieniu w procesie polimeryzacji.

Modelująca masa akrylowa:

Powstaje z połączenia monomeru, fazy płynnej z fazą stałą. Faza płynna zawiera metakrylan etylu, natomiast faza stała – polimetakrylan etylu lub polimetakrylan metylu bądź ich mieszaninę. W skład masy wchodzą również substancje stabilizujące i nadające elastyczność. Akrylany wywołują reakcje alergiczne, które mogą się pojawić w różnych odstępach czasu po aplikacji produktu. Typowe objawy to świąd, ból i mrowienie w okolicy paznokcia. Płytka staje się sucha, cienka, ulega odwarstwieniu od podłoża, w skrajnych przypadkach może dojść do jej trwałej utraty.

W przypadku paznokci stóp stylizacja za pomocą akrylu nie jest uzasadniona. Przy jakimkolwiek urazie może dojść do oderwania paznokcia lub mechanicznej dystalnej onycholizy od strony wolnego brzegu paznokcia. O onycholizie pisałam w jednym z artykułów:  https://podologiabielsko.net.pl/2020/03/04/onycholiza-przyczyny/

Żele i hybrydy:

Żele i hybrydy również mogą powodować reakcje alergiczne, a tym wyprysk kontaktowy z podrażnienia. Żele składają się z podobnych komponentów akrylowych. Niepożądane reakcje daje najczęściej HEMA i HPMA. W trakcie utwardzania żel ulega kurczeniu, daje nieprzyjemne uczucie ściskania naturalnej płytki paznokciowej, pulsowania i uczucie ciepła. W przypadku paznokci stóp utwardzenie ich żelem czy hybrydą jest szczególnie niebezpieczne.

Paznokieć w stopie ciągle pracuje, niezależnie od tego czy znajduje się w zamkniętym obuwiu czy japonce i sandale. Hybryda czy żel tworzy na jego powierzchni powłokę, która nie pozwala mu naturalnie pracować, poddawać się uciskowi. Dodatkowo między płytką paznokciową a powłoką żelu, akrylu czy hybrydy ze względu na specyficzne środowisko na stopie może w łatwy sposób dojść do dostania się drobnoustrojów. 

Produkty określane jako primery również mogą wywołać reakcje alergiczne. Ponadto działają mocno wysuszająco na płytkę paznokciową. U wielu kobiet, gdy naturalna płytka jest cienka i delikatna sztuczne paznokcie dają niepożądane efekty. Płytki paznokciowe stają się jeszcze cieńsze i łatwo ulegają uszkodzeniom, tracą naturalny połysk, rozszczepiają się na dystalnym odcinku.  Produkty do stylizacji paznokci mogą być czynnikiem wywołującym leukonychię, onycholize i alergię kontaktową.

Systematyczne i długotrwałe stosowanie lakierów o ciemnych, intensywnych kolorach, bez użycia ochronnego preparatu bazowego, powoduje nieestetyczne zażółcenie paznokci.